Non hai verbas
e os meus sentimentos
afogan nas bágoas
duns ollos café
que tratan de as conter
Non hai verbas
non hai pregarias
que rezar a falsos deuses
Non hai verbas
que me guíen na penitencia
que supón a túa ausencia
Non hai verbas
pra me librar deste peso
que carga a miña alma
Non hai verbas
pra edulcorar
o amargor da túa perda
Non hai verbas
porque as levou o ar.
No hay comentarios:
Publicar un comentario